Laurowiśnia, czyli żywopłot inaczej

Laurowiśnia wschodnia coraz częściej zastępuje w ogrodach tuje i bukszpany. Zamiast igieł oferuje duże, błyszczące liście, a zamiast monotonnej zieleni pachnące, białe kwiaty w maju. Dzięki temu tworzy żywopłot, który wygląda elegancko przez cały rok i daje skuteczną osłonę od ulicy czy sąsiadów.

Botaniczna nazwa laurowiśni wschodniej to Prunus laurocerasus. Żeby jednak wykorzystać ją na żywopłot i był gęsty oraz zdrowy, warto właściwie wybrać odmianę i miejsce, bo roślina ma swoje wymagania zimowe. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na jej temat, przygotowaliśmy poradnik, który przygotuje Cię do stworzenia wymarzonego żywopłotu.

Spis treści:

• Laurowiśnia zamiast tui i bukszpanu – Czym wyróżnia się ten żywopłot?
• Jaka laurowiśnia na żywopłot? Odmiany na różne wysokości
• Gdzie laurowiśnia czuje się najlepiej? Stanowisko i gleba
• Jak posadzić żywopłot z laurowiśni krok po kroku?
• Pielęgnacja żywopłotu z laurowiśni – Podlewanie, cięcie i zimowanie

Laurowiśnia zamiast tui i bukszpanu – Czym wyróżnia się ten żywopłot?

Laurowiśnia wschodnia pochodzi z zachodniego Kaukazu, południowego wybrzeża Morza Czarnego, Turcji i Bałkanów. Należy do rodziny różowatych i jest bliską krewną wiśni, co tłumaczy drugi człon jej nazwy. Pierwszy człon zawdzięcza natomiast liściom, które do złudzenia przypominają liście laurowe.

Laurowiśnia wschodnia Novita	Laurowiśnia wschodnia Etna	Laurowiśnia wschodnia Otto Luyken
Sprawdź cenę!	Sprawdź cenę!	Sprawdź cenę!

W polskich ogrodach krzew dorasta zwykle do ok. 3-4 metrów, ale w formie żywopłotu łatwo utrzymać go na wysokości 1,5-2 metrów. Stanowi więc doskonałą alternatywę dla iglaków, które na przestrzeni ostatnich lat dominowały wśród roślin wybieranych jako osłona od drogi lub sąsiadów.

Zieleń, która nie znika zimą

Największym atutem laurowiśni są liście. Mają ok. 5-15 cm długości, są skórzaste, z wierzchu ciemnozielone i lśniące, a od spodu jaśniejsze i matowe. Pozostają na krzewie przez cały rok, więc żywopłot wygląda równie estetycznie w styczniu i w lipcu. Błyszcząca powierzchnia odbija światło, dzięki czemu mogą rozświetlić zacienione części ogrodu.
W maju laurowiśnia pokazuje drugie oblicze. Na końcach pędów pojawiają się wzniesione grona drobnych, białych kwiatów o długości do 12 cm. Pachną intensywnie i przyciągają pszczoły, a niektóre odmiany, np. Herbergii, potrafią zakwitnąć ponownie we wrześniu. Czarne owoce w naszym klimacie zawiązują się rzadko, więc krzew nie śmieci na trawniku.

Laurowiśnia, tuja czy bukszpan?

Żywopłot z tui tworzy jednolitą, iglastą ścianę. Bukszpan z kolei często staje się ofiarą ćmy bukszpanowej, która w krótkim czasie potrafi ogołocić krzew. Laurowiśnia daje zupełnie liściastą, połyskliwą zieleń z sezonowym kwitnieniem.

W praktyce laurowiśnia wyróżnia się także tym, że:

• rośnie szybko, od 15 do nawet 60 cm rocznie, zależnie od odmiany i warunków,
• znosi zanieczyszczenia powietrza, więc może być sadzona przy ulicach,
• radzi sobie w półcieniu i cieniu, także pod koronami drzew,
• znosi cięcie i szybko odbudowuje uszkodzone pędy,
• tworzy gęstą osłonę od samej ziemi, bez prześwitów u podstawy.

O czym warto wiedzieć przed zakupem?

Laurowiśnia wymaga przemyślanego stanowiska. Najbardziej szkodzi jej mroźny wiatr i ostre, zimowe słońce, które wysuszają liście, gdy gleba jest zamarznięta. Starsze krzewy poradzą sobie z lekkimi mrozami, jednak spadek temperatury do ok. -20°C może uszkodzić liście i młode pędy. Na szczęście dobrze dobrana odmiana i kilka prostych zabiegów jesienią ograniczają ryzyko.

Jaka laurowiśnia na żywopłot? Odmiany na różne wysokości

Laurowiśnia wschodnia ma wiele odmian, które różnią się wysokością, szerokością, kształtem liści i odpornością na mróz. Od tego wyboru zależy zarówno wygląd żywopłotu, jak i to, ile miejsca zajmie oraz jak często trzeba będzie go ciąć. Zanim złożysz zamówienie, zastanów się, jak wysoka ma być osłona i ile masz miejsca na szerokość.

Odmiany na wysoki żywopłot (2-4 m)

Laurowiśnia Novita dorasta do ok. 3 metrów i ma wzniesiony, gęsty pokrój oraz uchodzi za jedną z odporniejszych na polskie zimy. Caucasica osiąga podobną wysokość, szybko się zagęszcza i dobrze znosi chłód. Rotundifolia rośnie najbujniej, nawet do 3-5 metrów, ale jest szeroka i wymaga więcej miejsca oraz staranniejszej ochrony zimą.

Na wąskie działki polecamy Genolię. Jest to odmiana laurowiśni o kolumnowym pokroju, która dorasta do ok. 3 metrów, a jej szerokość zajmuje tylko ok. 80 cm. Dzięki temu tworzy wysoki, równy szpaler bez częstego cięcia bocznych pędów. Wyróżnia się też wyjątkowo ciemnymi, błyszczącymi liśćmi.

Odmiany na żywopłot średni i niski

Na żywopłot o wysokości 1,5-2 metrów nadaje się Herbergii. Rośnie wolniej i ma gęsty, wzniesiony pokrój. Dlatego łatwo utrzymać ją w zadanym kształcie. Podobną wysokość osiąga Etna, której młode przyrosty mają brązowy odcień i ładnie kontrastują ze starszymi liśćmi. Do niskich obwódek i obrzeży rabat najlepsza będzie Otto Luyken, czyli karłowa odmiana o szerokim pokroju, dorastająca do 0,5-1 metra.

Gdzie laurowiśnia czuje się najlepiej? Stanowisko i gleba

Odpowiednie rozmieszczenie ma ogromny wpływ na kondycję laurowiśni. Stanowisko decyduje, czy krzewy przezimują bez uszkodzeń i czy żywopłot będzie gęsty od samej ziemi. Dlatego nim kupisz sadzonki, obserwuj przez kilka dni, jak w wybranym miejscu rozkłada się światło i skąd wieje wiatr.

Laurowiśnia wschodnia Novita	Laurowiśnia wschodnia Etna	Laurowiśnia wschodnia Otto Luyken
Sprawdź cenę!	Sprawdź cenę!	Sprawdź cenę!

Półcień, słońce czy cień?

Laurowiśnia najlepiej rośnie w półcieniu. Liście zachowują wtedy intensywną, ciemną barwę, a krzew mniej cierpi zarówno w upalne lato, jak i w mroźną zimę. Na stanowisku słonecznym również sobie poradzi, ale tylko wtedy, gdy gleba jest stale wilgotna. W przeciwnym razie brzegi liści mogą brązowieć. Laurowiśnia toleruje także cień, nawet pod koronami drzew, choć przyrasta wtedy nieco wolniej i bywa luźniejsza.

Chroń laurowiśnię przed mroźnym wiatrem i ostrym, zimowym słońcem. Szczególnie groźny jest wiosenny, wysuszający wiatr ze wschodu. Gdy ziemia jest jeszcze zamarznięta, a słońce mocno nagrzewa liście. Roślina traci wtedy wodę, której nie może uzupełnić. Dobrym rozwiązaniem jest posadzenie żywopłotu w zasięgu osłony budynku, muru lub wyższych drzew, które łagodzą warunki.

Jaka gleba pod laurowiśnię?

Laurowiśnia potrzebuje podłoża, które jednocześnie dobrze trzyma wilgoć i nie zalewa korzeni. Najlepiej sprawdzi się gleba:

• żyzna i próchnicza,
• przepuszczalna,
• stale umiarkowanie wilgotna,
• o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego.

Jak posadzić żywopłot z laurowiśni krok po kroku?

Najlepszy termin sadzenia laurowiśni to wrzesień i październik lub wczesna wiosna, najpóźniej do kwietnia. Jesienią gleba jest jeszcze ciepła, więc krzewy zdążą się ukorzenić przed nadejściem mrozów. Wiosną z kolei mają przed sobą cały sezon wzrostu. Sadzonki w doniczkach można sadzić również latem, pod warunkiem że unikniesz upałów i zadbasz o regularne podlewanie.

Co ile sadzić laurowiśnię?

Rozstawa zależy od wielkości sadzonek i docelowej szerokości odmiany. Im mniejsze rośliny, tym gęściej trzeba je posadzić, by szybciej utworzyły zwartą ścianę. Przyjmij następujące odległości:

• sadzonki o wysokości 30-60 cm – co 40-50 cm, czyli 2-3 sztuki na metr bieżący,
• silnie rosnące i szerokie odmiany, np. Rotundifolia lub Novita – co 60-70 cm,
• niska Otto Luyken – co 50-60 cm.

Pamiętaj też o miejscu na pielęgnację. Jeśli żywopłot ma rosnąć przy granicy działki, zachowaj co najmniej 50 cm odstępu od ogrodzenia. Dzięki temu bez problemu przytniesz krzewy od strony sąsiada, a gałęzie nie będą napierać na siatkę czy panele.

Sadzenie krok po kroku

1. Wytycz linię żywopłotu, np. za pomocą sznurka rozpiętego między dwoma palikami.
2. Wykop rów lub pojedyncze dołki ok. dwa razy większe od bryły korzeniowej, o głębokości ok. 40-50 cm.
3. Wymieszaj wykopaną ziemię z kompostem.
4. Zanurz doniczki z sadzonkami w wodzie na kilkanaście minut, aż przestaną wydobywać się pęcherzyki powietrza.
5. Posadź krzewy na tej samej głębokości, na jakiej rosły w doniczce, i delikatnie ugnieć ziemię wokół.
6. Obficie podlej i wyściółkuj glebę korą warstwą 5-10 cm.

Co zrobić po otrzymaniu paczki z sadzonkami?

Sadzonki zamówione online rozpakuj od razu po dostawie, nawet jeśli nie planujesz sadzić ich tego samego dnia. Sprawdź wilgotność bryły korzeniowej, podlej rośliny i ustaw je w jasnym, ale osłoniętym od słońca miejscu. Najlepiej posadzić je w ciągu kilku dni, by jak najszybciej zaczęły się ukorzeniać.

W przeciwieństwie do niektórych krzewów liściastych, laurowiśni nie przycina się mocno zaraz po posadzeniu. Wystarczy usunąć ewentualnie uszkodzone pędy. Przez pierwsze tygodnie najważniejsze jest regularne podlewanie, ponieważ młode korzenie nie sięgają jeszcze głębszych, wilgotnych warstw gleby.

Pielęgnacja żywopłotu z laurowiśni – podlewanie, cięcie i zimowanie

Kilka przemyślanych zabiegów w ciągu roku wystarczy, by żywopłot był gęsty, zdrowy i dobrze zniósł zimę. Najwięcej pracy wymagają pierwsze dwa sezony, kiedy krzewy budują system korzeniowy.

Laurowiśnia wschodnia Novita	Laurowiśnia wschodnia Etna	Laurowiśnia wschodnia Otto Luyken
Sprawdź cenę!	Sprawdź cenę!	Sprawdź cenę!

Podlewanie i nawożenie

Laurowiśnia źle znosi suszę. Dlatego w pierwszych dwóch latach podlewaj ją regularnie, tak by gleba nie przesychała. Później krzewy radzą sobie lepiej, ale w czasie upałów i dłuższych okresów bez deszczu nadal potrzebują dodatkowej wody. Lepiej podlewać rzadziej, a obficie, niż codziennie po trochu. Woda dociera wtedy głębiej do korzeni.

Wiosną zastosuj kompost lub nawóz do roślin zimozielonych. Nawozy zawierające azot podawaj najpóźniej do końca czerwca, ponieważ pobudzają wzrost nowych pędów. Jesienią wybieraj wyłącznie nawozy potasowo-fosforowe, które wzmacniają tkanki i pomagają pędom zdrewnieć przed zimą.

Cięcie laurowiśni

Główne cięcie wykonaj po kwitnieniu, w czerwcu. Jeśli żywopłot szybko rośnie, możesz go skorygować jeszcze raz – najpóźniej pod koniec sierpnia, by nowe przyrosty zdążyły zdrewnieć przed mrozem. Wczesną wiosną usuwaj tylko suche i przemarznięte pędy, skracając je aż do zdrowej, zielonej tkanki. Laurowiśnia dobrze znosi także mocniejsze cięcie odmładzające, po którym szybko wypuszcza nowe pędy.

Przy laurowiśni lepiej sprawdza się sekator niż nożyce elektryczne, które przecinają duże liście na pół, a ich brzegi brązowieją i szpecą żywopłot przez kilka tygodni. Przy cięciu formuj żywopłot tak, by był nieco węższy u góry niż u dołu. Dolne gałęzie otrzymują wtedy więcej światła i nie łysieją. Przy większym cięciu załóż rękawice, a ścięte gałązki usuń z zasięgu dzieci i zwierząt.

Zimowanie laurowiśni

Zimozielone liście laurowiśni parują również zimą, choć z zamarzniętej gleby roślina nie może pobrać wody. To zjawisko nazywa się suszą fizjologiczną i jest najczęstszą przyczyną brązowienia liści po zimie. Dlatego przed nadejściem mrozów obficie podlej żywopłot, a w bezmroźne dni zimy powtórz podlewanie.

Korzenie chroń grubą warstwą kory, liści lub kompostu. Młode krzewy w pierwszych zimach osłoń agrowłókniną lub matą słomianą, ale nie za szczelnie, by liście miały dostęp do powietrza i nie zaparzały się. Osłony zdejmij wczesną wiosną, gdy minie ryzyko silnych mrozów.